Hoe het idee voor Gratitude is begonnen, kunnen jullie hier op de website bij “Ons verhaal” lezen. Maar hoe het idee verder uitgewerkt is, heb ik nooit echt gedeeld. Dat werd wel eens tijd!

Zoals verteld, kwam ik vier jaar geleden met het idee bij Pamela. Zij had mij destijds een heel lief armbandje opgestuurd, met het woord GRATITUDE erin geslagen, omdat ze me een hart onder de riem wilde steken, maar vooral om me te laten weten dat ze het zo bijzonder vond dat ik, ondanks het verdriet, ook zo kon genieten van de kleine dingen. Dankbaar!

Emmie was toen bijna 2 jaar en kon net kruipen. Stralend, bijna huilend, vertelde ik Pamela dat in haar winkel. Want wat een mijlpaal!

Ik was een soort kind aan huis bij Pamela in de winkel, omdat ik dol ben op haar sieraden. We woonden toen net een paar maanden in Noordbroek, maar ik ging gezellig een weekend naar Leiden, om vriendinnen te bezoeken. En dus ook Pamela. Toen ik weer thuis was, vond ik het GRATITUDE armbandje, samen met een heel lief kaartje in de bus.

In die tijd begon ik ook wat actiever te worden binnen de Prader-Willi stichting. Ik wilde graag iets betekenen voor de stichting. Toch vond ik het lastig om me echt te binden aan een functie of een rol. Immers, we waren net verhuisd en moesten eerst hier maar eens alles op poten zien te krijgen. Therapieën voor Emmie, een nieuw ritme, nieuwe artsen en voor mij nieuw werk. Dat bleek meer dan genoeg. Ik wilde me niet aan nog iets anders vastleggen. Maar hoe kon ik dan iets doen? Meer aandacht vragen voor dit complexe syndroom? Geld inzamelen voor onderzoek? En ineens, ik zag het armbandje om mijn pols, wist ik het!

We moeten deze armbandjes gaan verkopen en de opbrengst gaat dan naar de stichting!

Ik vond het best spannend om Pamela te vragen. Want, het is nogal wat, iemand met een eigen zaak, die fulltime werkt, vragen om voor jou vrijwillig armbandjes te smeden.

Toch heb ik het gevraagd en Pamela was enorm enthousiast. Ze vond het zo’n mooi idee, om ons en alle andere gezinnen met een kindje met PWS zo te kunnen helpen. Een paar weken later ben ik weer naar Leiden gegaan en hebben we tijdens een etentje ontwerpen gemaakt, voor het armbandje, maar ook voor onze huisstijl. Kleuren besproken. Een strategie besproken en toen zijn we gewoon begonnen. Weer een paar weken later hebben we weer afgesproken in Leiden om te vieren dat we dit avontuur samen gingen beginnen.

In de tussentijd heb ik mijn zusje (goed met ontwerpen en computerprogramma’s) gevraagd of ze me wilde helpen. Tijdens een weekendje Utrecht bij haar, samen met pen en papier, de laptop op schoot en een fles wijn op tafel, het logo en de verdere huisstijl etc ontworpen. Lianne heeft een drukker gezocht en de bestanden aangeleverd en toen Pamela de eerste armbandjes klaar en opgestuurd had, kon het echt beginnen.

Ik heb eerst op Pinterest allerlei knooptechnieken opgezocht en uitgeprobeerd en uiteindelijk de meest handige knoop gebruikt voor de eerste armbandjes. Daarna een foto op Instagram en Facebook geplaatst, met een nieuw mailadres en toen kwamen de eerste bestellingen binnen. Natuurlijk eerst vooral van familie en vrienden. We hadden toen alleen nog de armbandjes met gekleurde touwtjes, in twee maten. Boven op onze logeerkamer had ik een soort werkkamer gecreëerd, met een lange tafel waar ik alle bestellingen uitstalde. Die bestellingen schreef ik eerst nog op in een schriftje, maar dat werkte al gauw niet meer. Jasper, kei in excel, heeft een excelbestand in elkaar gezet waarin ik alles keurig kon bij houden.

Binnen een paar dagen was ik al door de voorraad heen en ging Pamela weer smeden. Wat een succes en wat een geweldig gevoel!

In diezelfde week ben ik ook de stad (Groningen) in gegaan en heb drie winkels benaderd en gevraagd of zij misschien onze armbandjes wilden verkopen. Holtbar (een duurzame conceptstore), Wadapartja (eetcafé met winkeltje) en Hartendief (kinderconceptstore) waren direct enthousiast en wilden graag meewerken. En dat deden, en doen ze nog steeds zonder er zelf een marge voor te vragen. “Gewoon”, omdat ze ons doel een warm hart toedragen. Dat vind ik zo bijzonder en daar ben ik nog steeds zo dankbaar voor. Door ook in de winkels te liggen, kunnen we nog meer mensen bereiken. Inmiddels verkopen we de armbandjes en andere sieraden ook bij Kokotoko, een duurzame winkel in Groningen. Onze wens is om onze sieraden bij meer winkels door het hele land te kunnen verkopen. De volgende stap!

Na vijf maanden konden we onze eerst donatie doen: €500 voor het gedragsalertboekje voor ouders en verzorgers. Naast de lichamelijke beperkingen en uitdagingen, vraagt het gedrag bij kinderen en volwassenen met PWS ook veel begeleiding, aandacht en geduld. Dit boekje (hopelijk komt hij dit jaar uit) geeft ons handvatten hoe in sommige situaties te handelen. Mensen met PWS ervaren snel veel stress. Die stress kan zich op allerlei manieren uiten; paniek, boze buien, skin-picking, eten, herhalen van vragen of gedragingen. Dit beter begrijpen en beter te kunnen begeleiden is heel waardevol. Aan het eind van het eerste jaar hebben we in totaal €1600 kunnen doneren.

Inmiddels hebben we nog twee goede PWS doelen kunnen steunen, namelijk het groeihormoononderzoek bij volwassenen en het skin-picking onderzoek. Daarvoor hebben we in totaal ruim €3600 kunnen doneren.

Ons creatieve brein heeft ook niet stil gestaan de afgelopen jaren. We hebben de collectie uitgebreid met oorknopjes, oorbelletjes en een ketting. Ook nu zijn we voor de Prader-Willi awareness maand (mei) weer met iets nieuws bezig. Het is zo leuk om samen met Pamela te brainstormen en nieuwe ideeën uit te werken. Naast de sieraden kwam ik ook met het idee dat er een tas moest komen en natuurlijk onze ansichtkaarten. Vaak plopt dit ineens bij me op en zoek ik uit hoe ik het kan laten maken. Vorig jaar hebben we leren armband geïntroduceerd, speciaal voor vaderdag. Via Pamela een goede producent gevonden en hij heeft de armbanden van restleer gesneden en laat er vervolgens GRATITUDE in slaan. We proberen onze producten zo duurzaam mogelijk te (laten) maken.

Nu Emmie naar school gaat, heb ik mijn werkkamer ingeruild voor het bureau in de woonkamer en ben ik dagelijks bezig met het verwerken van bestellingen, mails beantwoorden, administratie en natuurlijk foto’s en filmpjes maken voor onze social media. Het contact met de klanten, het lezen van hun verhalen en het delen van onze verhalen, vind ik zo bijzonder.  

Pamela werkt elke dinsdag aan Gratitude, gewoon op haar zolderkamer aan haar werkbank en aambeeld.

We hopen echt dat we dit nog heel lang kunnen doen. Dat we nog heel lang op deze manier aandacht kunnen vragen voor het Prader-Willi syndroom, de stichting en onderzoek kunnen steunen en jullie nog heel lang blij kunnen maken met onze sieraden en andere producten.

Dankbaar!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gerelateerde berichten